گزارش برنامه خط‌الرأس دارآباد به توچال

شرح گزارش برنامه

مسیر و زمان‌بندی

شروع از پارکینگ دارآباد (ساعت ۰۴:۰۰ — ارتفاع حدود ۱۷۵۰ متر ) ساعت ۳:۳۰ در ابتدای مسیر کوهنوردی دارآباد جمع شده و ساعت ۴:۰۰  شروع به کوهنوردی به سمت هدف اول یعنی قله دارآباد کردیم.
قله دارآباد ( قبل از ساعت ۰۸:۰۰ — ارتفاع ۳۲۰۰ متر ) محمدامین قبل از قله و البرز از قله بازگشتند؛ در همین‌جا گروه رأی‌گیری کردیم و سرپرست برنامه تصمیم به ادامه مسیر گرفتند.
تیغه‌های دارآباد — به‌دلیل مشکل حرکتی یکی از دوستان در بخش‌های دست‌به‌سنگ، زمان زیادی از گروه گرفته شد.
قله سیاه‌بند (قبل از ساعت ۱۱:۳۰ — ارتفاع ۳۳۲۰ متر)
قله پیازچال - لزون شرقی ( ساعت ۱۳:۵۴ — ارتفاع ۳۵۴۰ متر)
گردنه پیازچال ( ارتفاع ۳۲۶۰ متر ) آقای سرور در همین نقطه تصمیم به تغییر مسیر گرفتند.
چشمه پیازچال (ساعت ۱۵:۰۰ — ارتفاع حدود ۳۲۶۰ متر) در کنار چشمه پیازچال توقف و استراحت کوتاهی داشتیم.
قله اسپیلت ( ساعت ۱۶:۰۰ — ارتفاع حدود ۳۵۰۰ متر) از کنار قله اسپیلت به مسیر ادامه دادیم.
اردوگاه کلکچال  ( ساعت ۱۷:۰۰ — ارتفاع حدود ۳۰۳۰ متر ) در اردوگاه کلکچال توقف کوتاهی داشتیم و چای خوردیم و اعضای تیم خود را معرفی کردند. 
پارک جمشیدیه (حدود ساعت ۲۰:۰۰ — ارتفاع حدود ۱۷۵۰ متر ) بعد از ۱۶ ساعت کوهنوردی برنامه در پارک جمشیدیه در ساعت ۸ بعد از ظهر به پایان رسید. 

تصمیم‌گیری‌های مسیر

روی قله دارآباد و پیش از ورود به بخش‌های دست‌به‌سنگ تیغه‌ها، گروه دور هم جمع شد و رأی‌گیری کرد که ادامه مسیر بدهیم یا برگردیم؛ با نظر آقای هادی سرور، تصمیم به ادامه مسیر گرفته شد. پس از آن، در بخش تیغه‌های صخره‌ای، به‌دلیل کندی حرکت یکی از همراهان، زمان زیادی از گروه گرفته شد.
در پیازچال، آقای سرور با محاسبه‌ی زمان از دست‌رفته، متوجه شد که در صورت ادامه تا قله توچال، به ساعت کارکرد تله کابین نمی‌رسیم و مجبور به بازگشت با پای پیاده خواهیم بود. از طرفی با نزدیک شدن غروب آفتاب، امکان بازگشت از مسیر زیباتر (سمت ولنجک) از بین می‌رفت و تنها گزینه، مسیر طولانی‌تر، کم‌شیب‌تر و کم‌جاذبه‌تر بود. با این ارزیابی، ایشان تصمیم گرفت به‌جای ادامه تا توچال و فرود از ولنجک، از سمت قله کلکچال بازگردیم و نقطه پایان برنامه را پارک جمشیدیه قرار دهیم.

جمع‌بندی
برنامه به‌طور کلی با موفقیت به پایان رسید، هرچند به‌دلیل کندی حرکت یکی از اعضا در بخش صخره‌ای تیغه‌های دارآباد، مسیر برنامه‌ریزی‌شده اولیه (تا توچال) قابل تکمیل نبود. تصمیم سرپرست برای تغییر مسیر در پیازچال و بازگشت زودتر از سمت کلکچال، با در نظر گرفتن ایمنی گروه، محدودیت زمانی تله کابین و نزدیک شدن غروب، تصمیمی منطقی و مسئولانه بود.