گزارش صعود قله روته

موقعیت جغرافیایی استان

قله روته به ارتفاع 3182 متر در استان تهران، منطقه فشم، روستای سادات روته واقع شده است. در شرق این قله روستای لالون و در جنوب آن روستای روته قرار دارد. ضلع شمالی قله به صورت دیواره و گرده های سنگی است که توسط گردنه ای به خط الراس کلون بستک – سرکچال متصل می شود. قله آبک (3500 متر) در غرب نزدیک ترین قله به قله روته است.

مسیرهای اصلی صعود:
مسیرهای اصلی صعود به قله روته از روستای روته می باشد.
1- مسیر جنوبی: اواسط روستا از یال خاک سرخ (مسیر تابستانی) (مسیر عمومی و نرمال)
2- مسیر جنوب شرقی: ابتدای روستا، از مسیر خط الراس شرقی (مسیر زمستانی)
3- مسیر غربی: از انتهای روستا، مسیر دره ابتدای دشت (مسیر تابستانی)
نکته:
– مسیر جنوبی در زمستان نیز قابل صعود است که غالبا در تابستان و زمستان از همین مسیر صعود می شود. اما در زمستان های پر برف یا شرایط یخ، ممکن است صعود با دشواری همراه بوده و یا نیاز به کار فنی داشته باشد.
– مسیر جنوب شرقی در تابستان و زمستان قابل صعود است اما در زمستان نسبت به مسیر جنوبی آسان تر بوده، درگیری با سنگ کمتری داشته و از ریسک کمتری برخوردار است.
– قله روته از روستای لالون، از مسیر خط الراس شرقی نیز قابل صعود است.

شرح گزارش برنامه

شرح برنامه
این برنامه با هماهنگی قبلی و کسب مجوز از مدیریت محترم باشگاه ، به صورت یک تیم دو نفره در روز جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ ، برنامه‌ریزی و اجرا گردید.
راس ساعت ۵:۳۰ صبح ، حرکت ما از اواسط روستای سادات روته که حدود ۲ کیلومتر بالاتر از حسینیه روستا بود و از ابتدای کوچه‌ ای با نام "جاده ساحلی گلها" آغاز شد. این معبر، دسترسی سریع و مناسبی برای رسیدن به تپه سرخ فراهم می‌سازد.
در طول صعود روی یال ، جبهه شمالی خط‌الرأس توچال از ابتدا تا انتها در پشت سر ما و قله‌های پیرزن کلوم و مهرچال در طرف دیگر به طور کامل قابل رویت بودند.مسیر پاکوب مشخص و تثبیت‌شده‌ای ندارد و پوشش گیاهی دامنه‌ها تا پیش از ورود به مناطق صخره‌ای بسیار غنی و متراکم بوده و شامل گونه‌های بومی نظیر آویشن، گلپر و ریواس است. از منظر دیداری حیات وحش نیز گله‌های کل یا بز کوهی در فواصل مختلف روی صخره‌های اطراف مشاهده می شدند و با افزایش ارتفاع و ورود به ساختارهای سنگی، سنگ‌چین‌ها یا بنچ‌مارک‌های مستقر در میان صخره‌ها به عنوان نشانه‌های اصلی جهت مسیریابی مورد استفاده قرار گرفتند. در شکاف سنگ‌ها حیات جانوری منطقه از جمله کبک به وفور رویت می‌شد.
از نظر درجه سختی، صخره‌های مسیر فاقد درگیری فنی تخصصی و پیچیده هستند، اما عبور از آن‌ها برای افراد کم‌تجربه یا کسانی که دچار عارضه ترس از ارتفاع هستند ، چالش‌برانگیز خواهد بود. با توجه به شیب حدودا ۴۰ درجه و ماهیت ریزشی بودن صخره‌ها و دهلیزها و نبود پاکوب مشخص در بیشتر مسیر ، رعایت کامل اصول ایمنی کوهستان الزامی است؛ لذا صعود با تعداد نفرات بالا و پرجمعیت و کسانی که مستعد درد زانو هستند و به تازگی کوهنوردی را آغاز نموده اند  و مهمتر از همه به دلیل خطر پرتاب سنگ توصیه نمی‌شود.
سرعت گام ‌برداری ما به صورت یکنواخت حفظ گردید و در کل مدت صعود ، تنها ده دقیقه توقف کوتاه ثبت شد و در ساعت ۸:۳۰ صبح (پس از ۳ ساعت کوهنوردی) موفق به صعود قله ۳۱۸۲ متری روته شدیم.
موقعیت قلل همجوار از فراز قله به این شرح بود : قله صخره‌ای آبک در جبهه غربی و کاملاً مشرف به منطقه بود؛ در جبهه شمالی، خط‌الرأس کلون‌بستک به سرکچال‌ها و امتداد آن تا قله خلنو با پوشش سنگین و سپید برف زمستانی رویت می‌شدند؛ و اگر یال شمالی قله را ادامه دهیم ، با یک فراز و نشیب نسبتا سنگین به قله شانه کوه ، قله سمت راست سرکچال 3 خواهیم رسید و همچنین در افق دوردست شرق ، نمای قله دماوند به وضوح قابل مشاهده بود.
مدت ۴۵ دقیقه جهت استراحت، صرف صبحانه و ثبت مستندات روی قله توقف داشتیم و راس ساعت ۹:۱۵ ، با رعایت احتیاط از معابر صخره‌ای عبور کردیم و فرود خود را از همان مسیر صعود و روی یال تپه سرخ ادامه دادیم و نهایت راس ساعت ۱۱:۳۰ ظهر ، به محل استقرار خودرو بازگشته و برنامه صعود ۶ ساعته ما با موفقیت به پایان رسید.
 
علیرضا رشید