گزارش صعود قله سوزچال

موقعیت جغرافیایی استان

روستای لاسم یکی از زیباترین و مرتفع‌ترین روستاهای بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران است که در دل رشته‌کوه‌های البرز قرار دارد. وجود مراتع سرسبز، دشت‌های پرگل، رودخانه‌های خروشان و نزدیکی به قله‌های معروفی مانند دماوند و پاشوره، لاسم را به مکانی خاص برای طبیعت‌گردی، کوهنوردی و کمپینگ در فصول گرم سال، به‌ویژه تابستان و اوایل پاییز، تبدیل کرده است.

روستای لاسم در منطقه‌ای کوهستانی با پوشش گیاهی مراتع کوهستانی قرار دارد. در این منطقه گیاهانی مثل گون، آویشن، کلاه‌میرحسن، شیرین‌بیان، گل گاوزبان و انواع گیاهان دارویی دیده می‌شود. در بخش‌های پایین‌تر هم درختچه‌های بومی و چمنزارهای طبیعی به چشم می‌خورند. در اطراف لاسم حیواناتی مثل کل و بز کوهی، قوچ و میش وحشی، گرگ، روباه و خرگوش صحرایی زندگی می‌کنند. همچنین پرندگانی مثل عقاب طلایی، کبک و تیهو در ارتفاعات و دشت‌های اطراف دیده می‌شوند.

شرح گزارش برنامه

تیم ۶ نفره ما راس ساعت ۶ بامداد، گام‌برداری خود را از درون دره زیبای انگمار در منطقه لاسم و از ارتفاع ۲۸۰۰ متری آغاز کرد. در این روزهای نخستین خردادماه، دره غرق در سرسبزی و زیبایی بود و رودخانه پرآب و خروشان منطقه، شادابی ویژه‌ای به آغاز حرکت تیم می‌داد.
پس از گذشتن از کنار رودخانه، با وارد شدن به یال‌ شمالی قله سوزچال، با شیب تند و کشیده‌ای روبرو شدیم. این قله با بلندای حدود ۴۰۶۰ متر، یکی از ۸ قله‌ی بالای ۴۰۰۰ متری خط‌الرأس پرآوازه دوبرار است. با توجه به این شیب تند و همچنین موضوع ارتفاع ، این صعود کاملاً در دسته برنامه‌های سنگین جای می‌گیرد و آمادگی بدنی بالایی می‌خواهد.
در بخش‌هایی از بلندی‌های میانی مسیر، پاکوب کم‌رنگ شد و تیم وارد گام‌های صخره‌ای گردید. گذر از این بخش‌ها نیاز به کمی دست‌به‌سنگ شدن داشت. همنوردان بدون چالش و به راحتی از این بخش‌ها گذشتند، ولی به دلیل ریزش شدید سنگ‌ها، گام‌برداری در این تکه‌ها نیازمند هوشیاری بالا، تمرکز و رعایت فاصله ایمن میان اعضای تیم بود تا سنگی زیر پای کسی رها نشود.
یکی از زیباترین ویژگی‌های این صعود، چشم‌انداز بی‌مانند آن بود؛ از همان آغاز کار تا پایان برنامه، شاه‌نشین کوهستان‌های ایران، کوه دماوند، در تمام طول راه خودنمایی می‌کرد. دماوندِ پربرف در زمان صعود پشت سر ما قرار داشت و در زمان فرود، مستقیماً روبروی چشمانمان قد علم کرده بود؛ نمایی باشکوه که سختی شیب تند را کاملاً از یاد می‌برد.
با گام‌برداری یکدست و پیوسته و صرف یک ساعت استراحت در راه صعود، توانستیم در ساعت ۱۱:۳۰ پیش‌ازظهر بر فراز قله ۴۰۶۰ متری سوزچال بایستیم.
وضعیت قله و خط‌الرأس
جایگاه روی خط‌الرأس: قله سوزچال دقیقاً در بخش میانی خط‌الرأس بلند دوبرار و درست روبروی قله دوبرار شرقی قرار دارد. به همین خاطر، این قله و گردنه‌های پیرامون آن، یکی از جاهای کلیدی است که در پیمایش‌های سراسری خط‌الرأس دوبرار، برای کمپ و شب‌مانی شب دوم به کار می‌رود.
پوشش برف: خط‌الرأس در جبهه شمالی هنوز دارای لکه‌های برف زمستانی بود که به زیبایی کوهستان می‌افزود.
هوای روی قله: هوا در کل روز آفتابی و عالی بود، اما روی خط‌الرأس وزش باد تند شد و به نزدیک ۳۰ کیلومتر بر ساعت رسید که پوشیدن بادگیر مناسب را ناگزیر می‌کرد.
دیدانداز (چشم‌انداز) قله: از روی قله سوزچال، دید ۳۶۰ درجه و شگفت‌انگیزی به سراسر خط‌الرأس دوبرار، قره‌داغ غربی و شرقی و نمای تمام‌رخ کوه دماوند داشتیم.
برگشت و پایان کار
پس از نیم ساعت عکاسی، استراحت و تماشای مناظر روی قله، ساعت ۱۲:۰۰ ظهر راه فرود را در پیش گرفتیم. به خاطر شیب تند و ساختار ریزشی و شن‌اسکی یال‌ها، فرود را با گام‌های کوتاه و کنترل‌شده انجام دادیم. در راه بازگشت نیز ۱ ساعت و نیم را به استراحت و هیدراته شدن (نوشیدن آب) اختصاص دادیم و سرانجام راس ساعت ۱۵:۳۰ بدون هیچ‌گونه آسیبی، همگی اعضای تیم در سلامت کامل به دره انگمار بازگشتیم.