گزارش صعود دیواره بیستون (مسیر کاریز)

شرح گزارش برنامه

شرایط آب و هوایی: دمای هوا در سایه 23 درجه مناسب صعود با تیشرت و شلوار
تجهیزات فنی: ست 6 تایی فرند وایلدکانتری، یک دست کامل کیل، طناب 60 متری 2 حلقه، کوییک درا بلند (60 سانتی) و کوییک درا کوتاه مجموعا 22 عدد، کارابین پیچ و ساده، تسمه 120 و 60
حرکت از تهران: ظهر روز پنج شنبه با وسیله نقلیه شخصی
استراحت شب پنج شنبه: سوییت اجاره شده در شهرک الزهرا بیستون
شروع حرکت از محل استراحت صبح جمعه ساعت 6:15 صبح، ماشین را درب ورودی نگهبانی پارک کردیم و پیاده از کنار نرده ها به سمت دیواره حرکت کردیم. بعد از نرده‌ها به سمت نقطه شروع مسیر روی جی پی اس داشتیم رفتیم و به یک دهلیز رسیدیم. در انتهای دهلیز در باریک ترین نقطه، روبه رویمان دو پله را دست به سنگ صعود کردیم ( با درجه 5.8 ) و در سمت راست بالا رول اول مسیر را دیدیم.
نقطه شروع مسیر : 34°23'14.8"N 47°25'44.3"E

طول اول: درجه مسیر بالا نیست (5.10a) ولی در اوایل این طول یک دهلیز وجود دارد که نیاز به مهارت صعود تنوره دارد. در صورتی که قصد صعود تنوره را نداشتید می توانید از چپ تنوره از تنوره بگذرید البته با رعایت اصول ابزار گذاری و حفظ ایمنی. می توان گفت خود تنوره امکان ابزار گذاری خوبی نمی دهد و یک رول بولت در ابتدای تنوره هست. ما نیز تعدادی ابزار گذاری جهت میانی در این طول انجام دادیم تا صعود ایمن تری رو تجربه کنیم.
طول دوم و سوم: این دو طول درجه سختی بالایی نداشتند (5.10ab) ، تعداد رول بولت‌ها خوب بود البته تعداد کمی ابزار گذاری به دلیل فاصله زیاد میانی های رول بولت انجام شد.
طول چهارم: درجه این طول از دیواره (5.10c) بود. یک کراکس در ابتدای مسیر وجود داشت که با گرفتن یه گیره معکوس در ابتدای دهلیزی که به سمت راست می‌رود می توان آن را رد کرد. از ابتدای دهلیز سمت راست می توان رول بولت بعدی را دید. بالاتر کمی پایین تر از کارگاه بعدی نیز کراکس دیگر مسیر بود که با پیدا کردن گیره‌های روی دیواره سمت راست و کمک گرفتن از شکاف سمت چپ با تکنیک دلفر می توان به خوبی از آن عبور کرد. یک حفره بسیار جذاب سمت راست کارگاه این طول وجود دارد که می توان با بلند کردن خودحمایت ها ( حدود 2 متر) به راحتی در آن نشسته و استراحت خوبی کرد. ما هم زمانی در این حفره نشستیم و از منظره زیبای بیستون لذت بردیم و قهوه خوبی نوشیدیم(عکس آپلود شده برای سایت).
طول پنجم: درجه این طول در مقایسه با طول قبلی کمی بیشتر (5.10d) بود. یک کراکس در ابتدای مسیر بالای کارگاه بود که با کمی سمت راست تر رفتن گیره های خیلی خوبی می شد گرفت. ادامه مسیر رول بولت ها به خوبی دیده می‌شد و مسیر مشخص بود. تعدادی ابزاری گذاری برای حفظ ایمنی صعود و فاصله زیاد میانی ها نیز انجام شد.
طول ششم: می توان گفت جدی‌ترین و سخت ترین طول دیواره همین طول بود (5.11a). نیاز به تکنیک پا گستر و دلفر خوبی داشت. در دیواره سمت راست می شد دو میانی بسیار ایمن با استفاده از حفره های داخل دیواره گرفت (میانی از نوع SU ). با توجه به متراژ بالای این طول توصیه می کنیم نفر سرطناب در کارگاه قبلی استراحت خوبی کرده باشد. در قسمت های سخت این طول تعداد رول بولت ها بیشتر بود ولی همچنان می شد گفت فاصله آن‌ها به جدیت این طول افزوده بود.
مسیر فرود: ما از مسیر پیاده روی پله اول که به سمت امامزاده واقع در بیستون می رفت فرود آمدیم. تمامی طول مسیر پاکوب نسبتا خوب و سنگچین بود. قسمتی از مسیر شن اسکی بود، پایین شن اسکی پاکوب مشخص است و از بالای شن اسکی دیده می‌شد. بعد از شن اسکی یک دست به سنگ برای فرود بود که به کمی مهارت فرود دست به سنگ نیاز داشت. بعد از فرود دست به سنگ نیز مسیر پاکوب ادامه داشت. در انتها از یک تک رول دارای حلقه که در سمت راست خودمان دیدیم 30 متر فرود آمدیم و با ادامه دادن پا کوب به کف رسیده و به سمت امامزاده رفتیم. فرود ما کمتر از 1 ساعت زمان برد. البته در پرس و جوهایی که کرده بودیم قرار بود در انتهای پاکوب به یک کارگاه حلقه دار برای فرود برسیم ولی با بررسی تک رول حلقه تصمیم گرفتیم از همانجا فرود بیاییم. 

پ.ن : توصیه می‌کنیم برای صعود مسیر کاریز از دو حلقه طناب استفاده کنید و تا جای ممکن با استفاده از کوییک درا بلند و استفاده از طناب چپ و راست شکست طناب را به حداقل برسانید. امکان فرود با طناب از خود مسیر کاریز نیز وجود دارد. 

در پایان این گزارش، از مربی عزیز جناب آقای عباس‌نژاد بابت راهنمایی‌های ارزشمندی که پیش از صعود به ما ارائه کردند صمیمانه قدردانی می‌کنیم.