گزارش صعود قله شاه دژ شرقی

موقعیت جغرافیایی استان

قله شاه‌دژ در محدوده کوهستانی البرز مرکزی و در منطقه ارنگه در شهرستان کرج قرار دارد. ساختار شاه‌دژ سنگی و صخره‌ای است و خط‌الرأس آن تقریباً در راستای غرب به شرق کشیده شده است. در سمت جنوبی، دامنه‌های کوه به دره ارنگه و روستاهای سیجان و سرزیارت می‌رسند. در جبهه شمال غربی، چشم‌انداز خطالراس ناز و کهار و در جبهه غربی، سد امیرکبیر دیده می‌شود. امتداد شرقی خط‌الرأس نیز شاه‌دژ را به مجموعه‌ای از ارتفاعات منطقه، از جمله منار، سه‌سنگ، پهنه‌حصار و چشمه شاهی مرتبط می‌کند.

شرح گزارش برنامه

گزارش صعود قله شاه‌دژ

حرکت ما ساعت ۶:۱۵ از میدان امیرکبیر کرج آغاز شد. بعد از ۱۶ کیلومتر در جاده چالوس وارد خروجی خوزنکلا  شدیم و جاده را به سمت روستای سرزیارت ادامه دادیم. بعد از روستای سرزیارت، کنار زمین فوتبال مجید رمضانی پارک کردیم و پیمایشمان ساعت 7:30 از کنار زمین فوتبال شروع شد.

لازمه‌ی رسیدن به قله‌ شاه‌دژ، پیمایش روی دو یال کوچک و بزرگ و صعود از مسیر سنگی و دیواره‌ی زیر قله است. یال کوچکتر در شرقِ دره‌ی منتهی به زمین فوتبال است. برای رسیدن روی این یال پاکوبی با شیب تند از کنار زمین فوتبال آغاز شده و روی یال می‌رسد. بر فرازِ یال فرعی دو نقطه‌ی هم ارتفاع وجود دارد که می‌تواند محل مناسبی برای استراحت حین پیمایش باشد. بعد از نقطه هم‌ارتفاع دوم روی این یال، پاکوب از زیرِ یال و در شرق آن ادامه پیدا می‌کند تا به یال اصلی و بزرگتر برسد. یال اصلی، در واقع بخشِ پایانی از یک خط‌الراس طولانی به موازات خط‌الراس شاه دژ است که از روستای خوزنکالا شروع شده، به سمت شرق امتداد یافته و در محل تلاقی با یال فرعی به جهت شمال_شمال‌شرقی می‌پیچد و در نهایت به خط الراس شاه‌دژ منتهی می‌شود. پاکوبِ روی یال اصلی، زیگزاگی ادامه پیدا می‌کند و کمی دست به سنگ ساده دارد. بعد از ۲.۵ کیلومتر پیمایش، انتهای پاکوب به سنگ حفره‌داری در ارتفاع ۲۶۶۰ می‌رسد. روی این سنگ که محل مناسبی برای مجهز شدن تیم بود، صبحانه خوردیم و دو به دو هم‌طناب شدیم. در شرق این سنگ یک رول روی سنگِ مجاور بولت شده و مسیرِصعود فنی از همان‌جا شروع می‌شود.

تمام طول مسیر صعود تا قله با سنگ‌چین و فلش سفیدرنگ به تمامی مشخص است. ۳۰۰ مترِ ابتدایی، به صورت ترکیبی از دست به سنگ‌ و پاکوب سنگلاخ به دیواره‌ی اول در ارتفاع ۲۷۰۰ می‌رسد. پس از ۳۰ متر افزایش ارتفاع روی این دیواره (با درجه سختی۵.۸) مجددا به پاکوب سنگلاخ و دست به سنگ رسیدیم. مسیر سنگلاخ را به سمت شرق و در امتداد سنگ‌چین‌ها ادامه دادیم تا به دیواره دوم در ارتفاع ۲۷۸۰ رسیدیم. دو دهلیز با درجه سختی ۵.۸ را روی این دیواره صعود کردیم. بعد از آن حدود ۱۰۰ متر به سمت غرب تراورس و مسیرمان به سمت شمال را از دست به سنگ‌ها تا بالای خط‌الراس ادامه دادیم. بعد از آن ۱۵۰ متر به سمت شرق روی خطالراس طی کردیم تا  در نهایت ساعت ۱۲ به قله‌ی شاه دژ بلندا در ارتفاع ۳۰۷۰ رسیدیم. پس از گرفتن عکس یادگاری و استراحت، بنا به صلاحدید سرپرست، از ادامه مسیر تا قله شاه‌دژ غربی (شاه‌نشین) صرف‌نظر و تصمیم به فرود گرفته شد. برای فرود به سمت غرب خط‌الراس حرکت کردیم.

ادامه‌ی پاکوبِ برگشت به صورت دست به سنگ و سنگلاخ بخصوص در قسمت شمالیِ زیرِ خط‌الراس تا ۴۰۰ متر ادامه دارد. این پاکوب با فلش قرمز و سنگ‌چین مشخص است و به دره‌ای در جنوبِ خط‌الراس می‌رسد. ادامه‌ی مسیر از کنار یک تک درخت دور می‌زند و از دهلیزِ سمت غربی دره سرازیر می‌شود. با این وجود ما از شرقِ دره فرود آمدیم. شرقِ دره فاقد پاکوب است و بخشی از آن به یک پرتگاهِ حدودا ۳۰ متری می‌رسید. به همین جهت، سرپرست تصمیم به رول کوبی گرفت. به کمک دو عدد رول  کارگاه تجهیز شد. سپس با بهم بستن دو رشته طناب فرود آمدیم. (یک طول طناب ۶۰ متری برای فرود کافی‌ست) مسیر را ادامه دادیم تا با مسیرِ سنگچین‌شده‌ای که از غربِ دره سرازیر می‌شود تلاقی کردیم. ادامه‌ی مسیرِ فرود به دو پاکوب مجزا منجر می‌شود. یک پاکوب به سمت جنوب تا انتهای دره می‌رود و پاکوب دیگر با عبور از روی یال گرده‌ای در شرقِ دره به مسیری که صبح آمده بودیم تلاقی می‌کند. ما نیز با همین پاکوب از روی یال (در ارتفاع حدود ۲۶۷۰) تراورس کردیم تا به ابتدای همان مسیر دست به سنگ‌های صبح رسیدیم. مابقیِ مسیرِ برگشت همان مسیر صعود بود. بجز آنکه در انتهای مسیر و هنگام فرود آمدن از روی یال فرعی به سمت زمین فوتبال به علت شیبِ تندِ پاکوب می‌توان از شن‌اسکیِ پایین‌تر از پاکوب استفاده کرد. در نهایت برنامه حدود ساعت 16:30 در کنار زمین فوتبال به پایان رسید.

دسترسی به آب آشامیدنی: مسیر فاقد چشمه بود و در هوای گرم کمبود آب می‌تواند به چالش تبدیل شود.

وضعیت آب و هوا: هوا مساعد و هنگام ظهر اندکی گرم (15 الی 30 درجه) و آسمان صاف و بدون ابر بود.