اخبار
باد شدید سد راه صعودهای زمستانی امسال هیمالیا

باد شدید سد راه صعودهای زمستانی امسال هیمالیا

عوامل متعددی هستند که می‌توانند باعث شکست اکسپدیشن‌های 8000 متری شوند از جمله هیپوکسی، سرمای شدید، بهمن، بیماری، حادثه و آب و هوای بد. زمستان امسال اما هر چهار اکسپدیشن اجرا شده در اورست، آناپورنا، ماناسلو و ماکالو بدون موفقیت در صعود به قله به پایان رسیدند و دلیل اصلی سه مورد آن وجود بادهای شدید ناتمام بود. مورد چهارم هم که تلاش انفرادی یوست کوبوش برای رسیدن به اورست بود پس از یک زلزله کوچک به پایان رسید. توجه داشته باشید که کوبوش البته به هدف این فصل خود یعنی ارتفاع 7500 متر رسید.

آناپورنا
بر اساس آمار موجود، از سال 1980 تاکنون وجود بادهای شدید تعداد هفت اکسپدیشن زمستانی از 23 مورد را در  آناپورنا ناکام گذاشته‌اند و اغلب موارد ناتمام مانده در ارتفاع بین 5600 تا 7300 متری کنسل شده‌اند.
البته باید توجه داشت که از آن 23 اکسپدیشن زمستانی آناپورنا در طول نزدیک به نیم قرن، تنها دو مورد موفقیت‌آمیز بوده‌اند و هر دو هم در زمستان سال 1987 بوده است.
امسال در برنامه اکسپدیشن زمستانی آناپورنا، سارا عبدویس کوهنورد ایرانی هم حضور داشت که این اکسپدیشن هم بعد از مدتی به دلیل شرایط بد آب و هوایی و وجود بادهای شدید در نهایت کنسل شد.

ماناسلو
در 17 ژانویه 2025، سیمونه مورو، نیما رینجی شرپا و اسوالد رودریگو پریرا تنها یک هفته پس از رسیدن به بیس کمپ ماناسلو، اکسپدیشن خود را لغو کردند. آنها تصمیم گرفتند به دلیل آب و هوای بد صعود را انجام ندهند. هواشناسی دو هفته بادهای شدید تا سرعت 150 کیلومتر در ساعت را پیش بینی کرده بود و تیم تصمیم گرفت به جای اینکه تا فوریه برای بهبود شرایط صبر کند، راهی خانه شود.
تاکنون از 24 اکسپدیشن زمستانی ماناسلو، هفت مورد به دلیل بادهای شدید ناتمام مانده‌اند. علاوه بر باد، عوامل دیگر شامل برف زیاد و خطر ریزش بهمن بوده است
اولین صعود زمستانی موفق ماناسلو، در 12 ژانویه 1984 از جبهه جنوبی و با وجود بادهای بسیار شدید (گاهی بین 150 تا 170 کیلومتر بر ساعت) انجام شد.

 

دنیس اوربکو (راست) و سیمونه مورو در طول برنامه صعود موفقشان به ماکالو در سال 2009

ماکالو
ابوالفضل گوزلی از ایران و شرپاهایش در زمستان امسال در ماکالو به ارتفاع حدود 7900 متری رسیدند، اما وزش باد شدید، پیشرفت بیشتر را غیرممکن کرد. از میان قلل 8000 متری، ماکالو یکی از بادخیزترین قله‌هاست و تاکنون از 14 اکسپدیشن زمستانی، 12 مورد به دلیل باد شدید کنسل شده است.
تنها صعود موفقیت‌آمیز زمستانی ماکالو در 8 فوریه 2009 انجام شده است. دنیس اوربکو و سیمونه مورو بدون کپسول اکسیژن ماکالو را برای اولین و آخرین بار در زمستان صعود کردند.

www.explorersweb.com

ادامه خبر
باد شدید سد راه صعودهای زمستانی امسال هیمالیا

باد شدید سد راه صعودهای زمستانی امسال هیمالیا

عوامل متعددی هستند که می‌توانند باعث شکست اکسپدیشن‌های 8000 متری شوند از جمله هیپوکسی، سرمای شدید، بهمن، بیماری، حادثه و آب و هوای بد. زمستان امسال اما هر چهار اکسپدیشن اجرا شده در اورست، آناپورنا، ماناسلو و ماکالو بدون موفقیت در صعود به قله به پایان رسیدند و دلیل اصلی سه مورد آن وجود بادهای شدید ناتمام بود. مورد چهارم هم که تلاش انفرادی یوست کوبوش برای رسیدن به اورست بود پس از یک زلزله کوچک به پایان رسید. توجه داشته باشید که کوبوش البته به هدف این فصل خود یعنی ارتفاع 7500 متر رسید.

آناپورنا
بر اساس آمار موجود، از سال 1980 تاکنون وجود بادهای شدید تعداد هفت اکسپدیشن زمستانی از 23 مورد را در  آناپورنا ناکام گذاشته‌اند و اغلب موارد ناتمام مانده در ارتفاع بین 5600 تا 7300 متری کنسل شده‌اند.
البته باید توجه داشت که از آن 23 اکسپدیشن زمستانی آناپورنا در طول نزدیک به نیم قرن، تنها دو مورد موفقیت‌آمیز بوده‌اند و هر دو هم در زمستان سال 1987 بوده است.
امسال در برنامه اکسپدیشن زمستانی آناپورنا، سارا عبدویس کوهنورد ایرانی هم حضور داشت که این اکسپدیشن هم بعد از مدتی به دلیل شرایط بد آب و هوایی و وجود بادهای شدید در نهایت کنسل شد.

ماناسلو
در 17 ژانویه 2025، سیمونه مورو، نیما رینجی شرپا و اسوالد رودریگو پریرا تنها یک هفته پس از رسیدن به بیس کمپ ماناسلو، اکسپدیشن خود را لغو کردند. آنها تصمیم گرفتند به دلیل آب و هوای بد صعود را انجام ندهند. هواشناسی دو هفته بادهای شدید تا سرعت 150 کیلومتر در ساعت را پیش بینی کرده بود و تیم تصمیم گرفت به جای اینکه تا فوریه برای بهبود شرایط صبر کند، راهی خانه شود.
تاکنون از 24 اکسپدیشن زمستانی ماناسلو، هفت مورد به دلیل بادهای شدید ناتمام مانده‌اند. علاوه بر باد، عوامل دیگر شامل برف زیاد و خطر ریزش بهمن بوده است
اولین صعود زمستانی موفق ماناسلو، در 12 ژانویه 1984 از جبهه جنوبی و با وجود بادهای بسیار شدید (گاهی بین 150 تا 170 کیلومتر بر ساعت) انجام شد.

 

دنیس اوربکو (راست) و سیمونه مورو در طول برنامه صعود موفقشان به ماکالو در سال 2009

ماکالو
ابوالفضل گوزلی از ایران و شرپاهایش در زمستان امسال در ماکالو به ارتفاع حدود 7900 متری رسیدند، اما وزش باد شدید، پیشرفت بیشتر را غیرممکن کرد. از میان قلل 8000 متری، ماکالو یکی از بادخیزترین قله‌هاست و تاکنون از 14 اکسپدیشن زمستانی، 12 مورد به دلیل باد شدید کنسل شده است.
تنها صعود موفقیت‌آمیز زمستانی ماکالو در 8 فوریه 2009 انجام شده است. دنیس اوربکو و سیمونه مورو بدون کپسول اکسیژن ماکالو را برای اولین و آخرین بار در زمستان صعود کردند.

www.explorersweb.com

ادامه خبر
بازگشت یوست کوبوش، رکورد زمستانی اورست در مسیر غربی تایید شد

بازگشت یوست کوبوش، رکورد زمستانی اورست در مسیر غربی تایید شد

یوست کوبوش آلمانی که در تلاش برای صعود زمستانی انفرادی اورست از مسیر غربی بود، به بیس کمپ بازگشته است. او چادر خود را در گردنه لهولا (Lho La) دور زد و تمام راه را تا نزدیکی لوبوچه بدون وقفه ادامه داد.
کوبوش قبل از اینکه داخل کیسه خوابش بیفتد، از طریق پیامک به اکسپلورز وب اطلاع داد: «شنبه شب با بادهای شدید جنگیدم و در تاریکی با هدف رسیدن به بالاتر از ارتفاع 7500 متر پیش رفتم و در نهایت موفق شدم.»
کوبوش آنقدر به راه خود ادامه داد تا اینکه جی‌پی‌اس ساعت او چند متر بالاتر از رکورد 7500 متری سال 1983 را ثبت کرد: 7537 متر.
کوبوش گفت: «تاریک بود، اما من تا آنجا که ممکن بود، فراتر از شانه غربی تا انتهای خط الراس برفی و ابتدای یک بخش سنگی پیش رفتم.»
کوبوش در تماس تلفنی از بیس کمپ به ما افزود: «درست است که تنها چند متر بیشتر است، اما از نظر ذهنی برای من مهم بود.» علی‌رغم داشتن سرفه‌های خشک معمول در ارتفاعات، صدای این کوهنورد جوان واضح و سالم بود.
کوبوش گفت که او تمام مسیر صعود را در شرایط برفی خوب و در یک حرکت به سبک آلپاین از کمپ یک خود در نیمه راه تا گردنه لهولا انجام داده و در آنجا کمپی برقرار کرده بود. او در برنامه‌های زمستانی قبلی خود در این مسیر اورست، کمپ دومی تشکیل نمی‌داد و در عوض چادر و وسایلش را تا آخر بالا و پایین می‌برد.
او گفت: «در واقع، چالش‌برانگیزترین بخش صعود، حفر سکوهایی برای چادر بود که برای استراحت توقف کردم. به همین دلیل تجهیزاتم را به حداقل رسانده بودم. من هیچ چیز غیر ضروری با خود حمل نمی‌کردم، جز شاید کمی سوخت یدک.»
در آخرین بخش صعود، کوبوش چادر خود را در ارتفاع 6800 متری ترک کرد، تا ارتفاع 7537 متری پیش رفت و سپس به سرعت به چادر خود بازگشت تا کمی بخوابد.
کوبوش در مورد برنامه آینده‌اش گفت: «من در این برنامه چیزهای زیادی یاد گرفتم و مهمتر از همه، در اولین حرکتم به سمت بالای کوه به هدفی که داشتم و آن شکستن رکود پیشین بود رسیدم. در حال حاضر، واقعاً به استراحت نیاز دارم و زمان برای تصمیمگیری وجود دارد.»
www.explorersweb.com

ادامه خبر
سه تیم زمستانی 8000 متری در حال آخرین تدارکات

سه تیم زمستانی 8000 متری در حال آخرین تدارکات

هر سه تیم اکسپدیشن 8000 متری زمستان امسال منتظرند تا زمستان کوهنوردی به طور رسمی در ساعت 3:06 بعدازظهر به وقت نپال در تاریخ 21 دسامبر آغاز شود و تا آن زمان همگی به خوبی در حال آماده سازی برای صعود خواهند بود.
1. اورست از رخ غربی
یوست کوبوش (Jost Kobusch) از آلمان به تلاش خود برای دستیابی به هدف بلندمدت و جاهطلبانهاش ادامه میدهد: صعود انفرادی زمستانی اورست از طریق دیواره غربی. پس از تلاش برای صعود به قلهای صعودنشده در مرکز نپال و چند روز پیادهروی در دُولپو، کوبوش به منطقه خمبو رسیده است. او تا تاریخ 22 دسامبر به بیسکمپ اورست نخواهد رفت و به همهوایی در قلههای نزدیک ادامه خواهد داد. کوبوش تأکید میکند که پروژه انفرادی زمستانی اورست او شامل چندین مرحله خواهد بود و او هنوز به مرحله نهایی نرسیده است. او گفت: «در زمستانهای 2019-20 و 2021-22، [دو تلاش قبلیاش] زمان زیادی را صرف کار بر روی مسیر کردم، اطلاعات زیادی کسب کردم و مهارتهایم را تقویت کردم.» زمستان گذشته، یک آسیب او را مجبور به لغو برنامه کرد. این بار هم او میگوید که هنوز انتظار رسیدن به قله را ندارد. او اخیرا گفت که: «هدف این است که در این مرحله رکورد ارتفاع ثبت شده توسط یک تیم فرانسوی در سال 1983 را بشکنم. آنها در زمستان به ارتفاع 7500 متر در دیواره غربی رسیدند. من دوست دارم بالاتر بروم و ارتفاعات بالاتر را کشف کنم.»
2. آمادابلام قبل از آناپورنا
الکس تیکون (Alex Txikon) اسپانیایی و تیم سون سامیت ترکز نیز در دره خمبو هستند و در راه بیس کمپ آمادابلام. این کوهنورد باسکی رهبری گروه بزرگی را بر عهده دارد شامل یک تیم شرپا و چندین کوهنورد که تنها برای آمادابلام آمدهاند و دیگرانی که مایلند با تیکون ادامه دهند تا تلاش کنند آناپورنا را در زمستان صعود کنند. او پیش از این هم در زمستان گذشته روی آناپورنا تلاش کرده بود. این تیم همچنین شامل ماتیا کونته (Mattia Conte) و والدمار کووالسکی (Waldemar Kowalewski) از لهستان و ساجد سدپارا از پاکستان است. کوهنوردان دیگری که معمولاً در اکسپدیشنهای سون سامیت حضور دارند نیز ممکن است به زودی به این تیم بپیوندند. ساجد سدپارا و کووالسکی تأیید کردند که برنامه این است که طی چند روز آینده یک تلاش سریع برای قله آمادابلام انجام دهند تا بتوانند تا تاریخ 6 دسامبر به قله برسند. آنها قصد دارند آناپورنا را به سبک کلاسیک با حمایت شرپاها، ثابتگذاری مسیر و اکسیژن کمکی برای حداقل برخی از کوهنوردان تیم صعود کنند.
3. از ایتالیا تا ماناسلو
در همین حال، سیمونه مورو (Simone Moro) بیشتر نوامبر را در نپال گذرانده و علاوه بر فعالیت به عنوان خلبان، در حال گذراندن فرایند همهوایی بوده است. او اکنون به ایتالیا بازگشته است تا برخی تمرینات نهایی را قبل از رفتن به ماناسلو برای یک تلاش به سبک آلپاین با نیما رینجی شرپا (Nima Rinji Sherpa) انجام دهد. این شرپای 18 ساله، جوانترین فردی است که 14 قله بالای 8000 متر را فتح کرده است و در حال حاضر در نپال و اقصی نقاط دنیا سخنرانی انگیزشی میکند.
www.explorersweb.com

مسئول بخش خبری؛
علیرضا شوبیری

ادامه خبر
باربارا زانگرل و اولین صعود فلش روی دیواره ال کاپیتان

باربارا زانگرل و اولین صعود فلش روی دیواره ال کاپیتان

باربارا بابسی زانگرل، سنگنورد مطرح اتریشی با موفقیت خود در صعود فلش مسیر فری رایدر دیواره ال‌کاپیتان، همه را شگفت‌زده کرد و به نخستین فردی تبدیل شد که توانسته این مسیر را به‌صورت فلاش صعود کند. زانگرل در فاصله چهار روز از ۱۹ تا ۲۲ نوامبر 2024، مسیر معروف فری رایدر (5.13a) را با 1000 متر ارتفاع بدون هیچ سقوطی (پاندولی) با موفقیت کامل صعود کرد. او با حمایت همنورد قدیمی‌اش، جاکوبو لارچر ایتالیایی که او نیز در تلاش بود تا این مسیر را به‌صورت فلاش صعود کند اما یک بار سقوط کرد، به این موفقیت ارزشمند دست یافت. مسیر فری رایدر به‌خاطر صعود الکس هانولد در فیلم فری سولو به‌خوبی شناخته شده است. زانگرل ۳۶ ساله حالا نخستین فردی شده که توانسته مسیری را بر روی این دیواره عظیم به‌صورت فلاش صعود کند. زانگرل گفت که دوستش کالین پاویک، سال‌ها سعی کرده بود او و لارچر را قانع کند که باید فرصتی برای صعود فری رایدر به خود بدهند، اما او واقعاً باور نداشته که صعود  فلاش ممکن باشد.

گفتنی است این دو سنگنورد در سال‌های گذشته هم صعودهای ارزشمند دیگری در مسیرهای دیگر ال کاپیتان داشته‌اند.

* صعود فلش یک مسیر در سنگنوردی به معنای صعود موفق در اولین تلاش می‌باشد. البته در صعود فلش سنگنورد از قبل اطلاعاتی راجع به مسیر جمع‌آوری می‌کند ولی هیچ تلاشی روی مسیر انجام نداده است.

www.climbing.com

گزارش از؛

علیرضا شوبیری

ادامه خبر
آرشیو اخبار
گزارش برنامه

گزارش صعود قله روته

شرح برنامهاین برنامه با هماهنگی قبلی و کسب مجوز از مدیریت محترم باشگاه ، به صورت یک تیم دو نفره در روز جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ ، برنامه‌ریزی و اجرا گردید. راس ساعت ۵:۳۰ صبح ، حرکت ما از اواسط روستای سادات روته که حدود ۲ کیلومتر بالاتر از حسینیه روستا بود و از ابتدای کوچه‌ ای با نام "جاده ساحلی گلها" آغاز شد. این معبر، دسترسی سریع و مناسبی برای رسیدن به تپه سرخ فراهم می‌سازد.در طول صعود روی یال ، جبهه شمالی خط‌الرأس توچال از ابتدا تا انتها در پشت سر ما و قله‌های پیرزن کلوم و مهرچال در طرف دیگر به طور کامل قابل رویت بودند.مسیر پاکوب مشخص و تثبیت‌شده‌ای ندارد و پوشش گیاهی دامنه‌ها تا پیش از ورود به مناطق صخره‌ای بسیار غنی و متراکم بوده و شامل گونه‌های بومی نظیر آویشن، گلپر و ریواس است. از منظر دیداری حیات وحش نیز گله‌های کل یا بز کوهی در فواصل مختلف روی صخره‌های اطراف مشاهده می شدند و با افزایش ارتفاع و ورود به ساختارهای سنگی، سنگ‌چین‌ها یا بنچ‌مارک‌های مستقر در میان صخره‌ها به عنوان نشانه‌های اصلی جهت مسیریابی مورد استفاده قرار گرفتند. در شکاف سنگ‌ها حیات جانوری منطقه از جمله کبک به وفور رویت می‌شد. از نظر درجه سختی، صخره‌های مسیر فاقد درگیری فنی تخصصی و پیچیده هستند، اما عبور از آن‌ها برای افراد کم‌تجربه یا کسانی که دچار عارضه ترس از ارتفاع هستند ، چالش‌برانگیز خواهد بود. با توجه به شیب حدودا ۴۰ درجه و ماهیت ریزشی بودن صخره‌ها و دهلیزها و نبود پاکوب مشخص در بیشتر مسیر ، رعایت کامل اصول ایمنی کوهستان الزامی است؛ لذا صعود با تعداد نفرات بالا و پرجمعیت و کسانی که مستعد درد زانو هستند و به تازگی کوهنوردی را آغاز نموده اند  و مهمتر از همه به دلیل خطر پرتاب سنگ توصیه نمی‌شود.سرعت گام ‌برداری ما به صورت یکنواخت حفظ گردید و در کل مدت صعود ، تنها ده دقیقه توقف کوتاه ثبت شد و در ساعت ۸:۳۰ صبح (پس از ۳ ساعت کوهنوردی) موفق به صعود قله ۳۱۸۲ متری روته شدیم.موقعیت قلل همجوار از فراز قله به این شرح بود : قله صخره‌ای آبک در جبهه غربی و کاملاً مشرف به منطقه بود؛ در جبهه شمالی، خط‌الرأس کلون‌بستک به سرکچال‌ها و امتداد آن تا قله خلنو با پوشش سنگین و سپید برف زمستانی رویت می‌شدند؛ و اگر یال شمالی قله را ادامه دهیم ، با یک فراز و نشیب نسبتا سنگین به قله شانه کوه ، قله سمت راست سرکچال 3 خواهیم رسید و همچنین در افق دوردست شرق ، نمای قله دماوند به وضوح قابل مشاهده بود.مدت ۴۵ دقیقه جهت استراحت، صرف صبحانه و ثبت مستندات روی قله توقف داشتیم و راس ساعت ۹:۱۵ ، با رعایت احتیاط از معابر صخره‌ای عبور کردیم و فرود خود را از همان مسیر صعود و روی یال تپه سرخ ادامه دادیم و نهایت راس ساعت ۱۱:۳۰ ظهر ، به محل استقرار خودرو بازگشته و برنامه صعود ۶ ساعته ما با موفقیت به پایان رسید. علیرضا رشید
ادامه مطلب

گزارش صعود دیواره بیستون (مسیر کاریز)

شرایط آب و هوایی: دمای هوا در سایه 23 درجه مناسب صعود با تیشرت و شلوارتجهیزات فنی: ست 6 تایی فرند وایلدکانتری، یک دست کامل کیل، طناب 60 متری 2 حلقه، کوییک درا بلند (60 سانتی) و کوییک درا کوتاه مجموعا 22 عدد، کارابین پیچ و ساده، تسمه 120 و 60حرکت از تهران: ظهر روز پنج شنبه با وسیله نقلیه شخصیاستراحت شب پنج شنبه: سوییت اجاره شده در شهرک الزهرا بیستونشروع حرکت از محل استراحت صبح جمعه ساعت 6:15 صبح، ماشین را درب ورودی نگهبانی پارک کردیم و پیاده از کنار نرده ها به سمت دیواره حرکت کردیم. بعد از نرده‌ها به سمت نقطه شروع مسیر روی جی پی اس داشتیم رفتیم و به یک دهلیز رسیدیم. در انتهای دهلیز در باریک ترین نقطه، روبه رویمان دو پله را دست به سنگ صعود کردیم ( با درجه 5.8 ) و در سمت راست بالا رول اول مسیر را دیدیم.نقطه شروع مسیر : 34°23'14.8"N 47°25'44.3"E طول اول: درجه مسیر بالا نیست (5.10a) ولی در اوایل این طول یک دهلیز وجود دارد که نیاز به مهارت صعود تنوره دارد. در صورتی که قصد صعود تنوره را نداشتید می توانید از چپ تنوره از تنوره بگذرید البته با رعایت اصول ابزار گذاری و حفظ ایمنی. می توان گفت خود تنوره امکان ابزار گذاری خوبی نمی دهد و یک رول بولت در ابتدای تنوره هست. ما نیز تعدادی ابزار گذاری جهت میانی در این طول انجام دادیم تا صعود ایمن تری رو تجربه کنیم.طول دوم و سوم: این دو طول درجه سختی بالایی نداشتند (5.10ab) ، تعداد رول بولت‌ها خوب بود البته تعداد کمی ابزار گذاری به دلیل فاصله زیاد میانی های رول بولت انجام شد.طول چهارم: درجه این طول از دیواره (5.10c) بود. یک کراکس در ابتدای مسیر وجود داشت که با گرفتن یه گیره معکوس در ابتدای دهلیزی که به سمت راست می‌رود می توان آن را رد کرد. از ابتدای دهلیز سمت راست می توان رول بولت بعدی را دید. بالاتر کمی پایین تر از کارگاه بعدی نیز کراکس دیگر مسیر بود که با پیدا کردن گیره‌های روی دیواره سمت راست و کمک گرفتن از شکاف سمت چپ با تکنیک دلفر می توان به خوبی از آن عبور کرد. یک حفره بسیار جذاب سمت راست کارگاه این طول وجود دارد که می توان با بلند کردن خودحمایت ها ( حدود 2 متر) به راحتی در آن نشسته و استراحت خوبی کرد. ما هم زمانی در این حفره نشستیم و از منظره زیبای بیستون لذت بردیم و قهوه خوبی نوشیدیم(عکس آپلود شده برای سایت).طول پنجم: درجه این طول در مقایسه با طول قبلی کمی بیشتر (5.10d) بود. یک کراکس در ابتدای مسیر بالای کارگاه بود که با کمی سمت راست تر رفتن گیره های خیلی خوبی می شد گرفت. ادامه مسیر رول بولت ها به خوبی دیده می‌شد و مسیر مشخص بود. تعدادی ابزاری گذاری برای حفظ ایمنی صعود و فاصله زیاد میانی ها نیز انجام شد.طول ششم: می توان گفت جدی‌ترین و سخت ترین طول دیواره همین طول بود (5.11a). نیاز به تکنیک پا گستر و دلفر خوبی داشت. در دیواره سمت راست می شد دو میانی بسیار ایمن با استفاده از حفره های داخل دیواره گرفت (میانی از نوع SU ). با توجه به متراژ بالای این طول توصیه می کنیم نفر سرطناب در کارگاه قبلی استراحت خوبی کرده باشد. در قسمت های سخت این طول تعداد رول بولت ها بیشتر بود ولی همچنان می شد گفت فاصله آن‌ها به جدیت این طول افزوده بود.مسیر فرود: ما از مسیر پیاده روی پله اول که به سمت امامزاده واقع در بیستون می رفت فرود آمدیم. تمامی طول مسیر پاکوب نسبتا خوب و سنگچین بود. قسمتی از مسیر شن اسکی بود، پایین شن اسکی پاکوب مشخص است و از بالای شن اسکی دیده می‌شد. بعد از شن اسکی یک دست به سنگ برای فرود بود که به کمی مهارت فرود دست به سنگ نیاز داشت. بعد از فرود دست به سنگ نیز مسیر پاکوب ادامه داشت. در انتها از یک تک رول دارای حلقه که در سمت راست خودمان دیدیم 30 متر فرود آمدیم و با ادامه دادن پا کوب به کف رسیده و به سمت امامزاده رفتیم. فرود ما کمتر از 1 ساعت زمان برد. البته در پرس و جوهایی که کرده بودیم قرار بود در انتهای پاکوب به یک کارگاه حلقه دار برای فرود برسیم ولی با بررسی تک رول حلقه تصمیم گرفتیم از همانجا فرود بیاییم. پ.ن : توصیه می‌کنیم برای صعود مسیر کاریز از دو حلقه طناب استفاده کنید و تا جای ممکن با استفاده از کوییک درا بلند و استفاده از طناب چپ و راست شکست طناب را به حداقل برسانید. امکان فرود با طناب از خود مسیر کاریز نیز وجود دارد.  در پایان این گزارش، از مربی عزیز جناب آقای عباس‌نژاد بابت راهنمایی‌های ارزشمندی که پیش از صعود به ما ارائه کردند صمیمانه قدردانی می‌کنیم.
ادامه مطلب

گزارش پیمایش قله چین کلاغ به قله شاهنشین

 گروه ۶ نفره از اعضای باشگاه آلپ در بامداد جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۴ صبح در سعادت‌آباد، انتهای خیابان فاتحان در شهرک مخابرات جمع شدیم و رأس ساعت ۴:۱۵ صبح به سمت قله چین کلاغ حرکت کردیم. حرکت را به سمت شمال و از مسیر دره وارد مسیر صعود به چین کلاغ شدیم و در انتهای دره و در چشمه دوم استراحت کوتاهی داشتیم و سپس بعد از چند دقیقه دیگر پیمایش از دره خارج شدیم و وارد یال اصلی قله چین کلاغ شدیم این یال جهت شمالی جنوبی دارد. در حدود ساعت ۶:۴۵ دقیقه به قله چین کلاغ با ارتفاع (۲۸۲۰ متر) رسیدیم، استراحت کوتاهی کردیم و سپس در جهت شمال پیمایش را به سمت قله دوشاخ آغاز کردیم، فاصله این دو قله با پاکوب مشخصی به‌راحتی قابل‌تشخیص است. از اینجای مسیر تعداد کوهنوردان کمتر می‌شود. در این مسیر ابتدا کمی به سمت شمال ارتفاع کم کردیم تا به گردنه کارا رسیدیم. این گردنه در سمت شرق دره و جنگل کارا قرار دارد. از گردنه اگر به سمت شمال نگاه کنیم جان‌پناه فلزی دوشاخ قابل‌مشاهده هست. بعد از رسیدن به جان‌پناه دوشاخ باید سمت شرق و شمال شرقی تغیر مسیر داد تا مسیر سنگی قله دوشاخ جنوبی را دور بزنیم. ارتفاع قله دوشاخ ۳۰۰۰ متر است. بعد از استراحت کوتاهی در دوشاخ به سمت شمال و در مسیر پاکوب حرکت را به سمت قله سیاه سنگ ادامه دادیم، ارتفاع این قله ۳۰۵۰ متر است. پس از گرفتن چند عکس یادگاری سریع به سمت قله پلنگچال با ارتفاع ۳۵۷۰ متر در جهت شمال ادامه مسیر دادیم. از سیاه سنگ دید مناسبی در مورد مسیر و گردنه صعود به پلنگچال داریم. بعد از سیاه سنگ باید کمی ارتفاع را کم کنیم تا بعد از یک گردنه به یال صعود برسیم و در جهت شمال به سمت فله برسیم فاصله این دو قله تقریباً دو ساعت است. ما در ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه به این قله رسیدیم قله در ابتدای رسیدن ما خلوت بود اما می‌توانستیم کوهنوردن را از مسیرهای امامزاده داوود و دره پلنگچال ببینیم که در حال رسیدن به قله بودند. بعد از گرفتن چند عکس مسیر را در جهت شمال ادامه دادیم و وارد مسیر پاکوب به سمت شاه‌نشین شدیم. ابتدا باید ارتفاع کم کنیم تا به اشتر گردن برسیم. در سمت جنوب غربی می‌توان امامزاده داود را مشاهده کرد و سپس وارد یالی با شیب تند در جهت شمالی جنوبی می‌شویم که در نهایت به خط‌الرأس شاه‌نشین می‌رسد. این یال در بیشتر مسیر سنگلاخی است و به همین دلیل تا حدی پیمایش آن سخت است. در زمانی که ما این مسیر را پیمایش می‌کردیم بیشتر مسیر پوشیده از برف بود. بعد از کمی ارتفاع گرفت در سمت شرق مسیری پاکوب وجود دارد که به ایستگاه ۷ تله‌کابین منتهی می‌شود. از این مسیر می‌توان با تراورس از زیر قله شاه‌نشین سریع‌تر به ایستگاه ۷ رسید. اما ما مسیر یال را ادامه دادیم. در انتهای یال وارد خط‌الرأسی می‌شویم که از جانب غرب به قلل سی و سه چم، بازارک و سربازارک می‌رسد و از جانب غرب به شاه‌نشین، توچال، لزون شرقی و غربی، پیازچال و دارآباد منتهی می‌شود. از اینجا تا قله شاه‌نشین مسیر شیب خاصی ندارد و پیمایش راحت‌تر می‌شود به سمت شرق حرکت کردیم تا در ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه به شاه‌نشین با ارتفاع ۳۸۸۵ متر رسیدیم استراحت کوتاهی کردیم و به سمت ایستگاه ۷ تل کابین حرت کردیم در ساعت ۱۵:۱۰ دقیقه به تله‌کابین رسیدیم.
ادامه مطلب

گزارش صعود قله عرقچین به کلکچال

سه شنبه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ ساعت ۵ صبح ، از بوستان نیلوفر در ارتفاع حدود ۱۷۶۰ متری در منطقه نیاوران ، در هوایی به‌غایت مطبوع و بهاری ، مسیر ما آغاز شد. نسیم ملایم و رنگ سبز غالب طبیعت ، نشانه‌های بهار زنده را در هر سوی مسیر می‌پاشید. انتهای بوستان ، جایی که مسیر پاکوب نمایان است از شیب‌ نسبتا تند مسیر به سمت شمال بوستان می‌رویم تا به جاده خاکی عریضی برسیم(اینجا محلی برای نگهداری سگ‌های جمع‌آوری‌شده توسط شهرداری و سازمان جنگلبانی هستند) به ناگاه دسته‌ای از این سگ‌ها با صدای پارس هماهنگ به استقبال آمدند ، اما نه از روی تهاجم، بلکه به‌سان مراقبان این مسیر آشنا ، بی‌آزار و حتی کنجکاو ، ما را بدرقه کردند.  مسیر را به سمت غرب ادامه دادیم و در پاکوب مشخص به میان درختان کاج و سرو رفتیم ،با عبور از فضای سبز پایین‌دست ، مسیر را ادامه داده و بعد از گذر از سه استخر کوچک و بزرگ  در مسیر و ادامه به سمت شمال به  شیب زیر قله عرقچین رسیدیم که آرام‌آرام به دلیل شیب تند پاها را به آزمون می‌کشید. آفتاب هنوز مهربان بود و خنکی هوا بدن را نوازش می کرد در این بخش، چشم‌انداز شمال قله عرقچین و تنگچال منظره‌ای خیره‌کننده از البرز مرکزی را به نمایش می‌گذاشت.  نخستین قلهٔ ها ، عرقچین به ارتفاع حدود ۲۷۵۰ و تنگچال به ارتفاع ۲۸۰۰  در ساعت ۷/۱۵ صبح بدون استراحت در مسیر ، صعود شدند . منظره‌ای وسیع برفراز پایتخت، آرام در برابرمان بود. نسیمی خنک از سمت دره دارآباد می‌وزید و ابرهای پراکنده از سمت شمال و خط الراس دارآباد به توچال آرام آرام در حرکت بودند.در اینجا ۴۵ دقیقه استراحت کردیم، صبحانه‌ای دلچسب خوردیم و چشم‌انداز رشته‌کوه‌های شمالی، به‌ویژه قله‌های دارآباد و سیاه بند و خط الراس و بند لارکرور روح‌مان را تازه کرد. ادامه مسیر با پاکوب مشخص به سمت گردنه ای در مسیر غربی ادامه دادیم و تراورس زیر صخره‌ها(سمت چپ) را در پیش گرفتیم. در مسیر و زیر صخره‌های سنگی، لکه‌های برف ابتدا پراکنده و کم‌عمق بودند اما با نزدیک شدن به گردنه، سفیدی زمین بیشتر و چهره مسیر زمستانی‌تر می‌شد.  در بالای گردنه، صحنه ناگهان تغییر کرد:، برف تا زانو، زمین را پوشانده بود، طوری‌که گویی در دل بهمن‌ماه قدم می‌زنیم، نه اردیبهشت! برف‌ها در بعضی نقاط تا نیم‌متر ضخامت داشتند و این بخش از مسیر، حدود یک ساعت برف‌کوبی را طلب می‌کرد. اما منظره‌ی قله‌های لزون شرقی و کلکچال ، تصویری اسطوره‌ای از البرز را ترسیم می‌کرد.  ساعت ۱۰ صبح ، قله کلکچال (۳۳۵۰ متر)  ، آرام اما مغرور، در میان باد نسبتا سرد اما بهاری و ابرهای در حال شکل‌گیری ، پذیرا‌یمان شد.باد شدت می‌گرفت و ابرها به سرعت چهره آسمان را دگرگون می‌کردند. با ثبت عکس یادگاری و  با تشدید باد و انبوه‌تر شدن ابرها، سریع ارتفاع کم کردیم و از مسیر گردنه اسپلیت به سمت اردوگاه کلکچال فرود آمدیم. در محوطه اردوگاه توقفی دلنشین داشتیم؛ هوای نیمه‌ابری و آرامش محوطه در کنار بوی چای تازه‌دم و صدای پرندگان، پاداشی بود برای تلاش صبحگاهی. سپس مسیر پایانی را تا بوستان جمشیدیه ادامه دادیم و ساعت ۱۳:۳۰ برنامه با حدود ۱۵ کیلومتر پیمایش در فضایی آرام و رضایت‌بخش پایان یافت.  این برنامه، یکی از زیباترین و متنوع‌ترین صعودهای نیمه‌اول سال بود:  - صبح سبز با بوی بهار و آواز گنجشک‌ها  - میانه‌ای مهیج با برفکوبی سنگین  - و پایانی آرام در دل فضای شاعرانه جمشیدیه  مسیر "عرقچین تا کلکچال" در فصل بهار،  ترکیبی است از بهشت و چالش ، از گرمای جان‌بخش خورشید تا سرمای خالص قله ، و از هیاهوی سگ‌های بوستان تا سکوت سپید قله . راهی که هر کوهنوردی را بار دیگر به وسوسه بازگشت وا‌می‌دارد. علیرضا رشید09123700542
ادامه مطلب
سایر گزارش ها

باد شدید سد راه صعودهای زمستانی امسال هیمالیا

عوامل متعددی هستند که می‌توانند باعث شکست اکسپدیشن‌های 8000 متری شوند از جمله هیپوکسی، سرمای شدید، بهمن، بیماری، حادثه و آب و هوای بد. زمستان امسال اما هر چهار اکسپدیشن اجرا شده در اورست، آناپورنا، ماناسلو و ماکالو بدون موفقیت در صعود به قله به پایان رسیدند و دلیل اصلی سه مورد آن وجود بادهای شدید ناتمام بود. مورد چهارم هم که تلاش انفرادی یوست کوبوش برای رسیدن به اورست بود پس از یک زلزله کوچک به پایان رسید. توجه داشته باشید که کوبوش البته به هدف این فصل خود یعنی ارتفاع 7500 متر رسید.

آناپورنا
بر اساس آمار موجود، از سال 1980 تاکنون وجود بادهای شدید تعداد هفت اکسپدیشن زمستانی از 23 مورد را در  آناپورنا ناکام گذاشته‌اند و اغلب موارد ناتمام مانده در ارتفاع بین 5600 تا 7300 متری کنسل شده‌اند.
البته باید توجه داشت که از آن 23 اکسپدیشن زمستانی آناپورنا در طول نزدیک به نیم قرن، تنها دو مورد موفقیت‌آمیز بوده‌اند و هر دو هم در زمستان سال 1987 بوده است.
امسال در برنامه اکسپدیشن زمستانی آناپورنا، سارا عبدویس کوهنورد ایرانی هم حضور داشت که این اکسپدیشن هم بعد از مدتی به دلیل شرایط بد آب و هوایی و وجود بادهای شدید در نهایت کنسل شد.

ماناسلو
در 17 ژانویه 2025، سیمونه مورو، نیما رینجی شرپا و اسوالد رودریگو پریرا تنها یک هفته پس از رسیدن به بیس کمپ ماناسلو، اکسپدیشن خود را لغو کردند. آنها تصمیم گرفتند به دلیل آب و هوای بد صعود را انجام ندهند. هواشناسی دو هفته بادهای شدید تا سرعت 150 کیلومتر در ساعت را پیش بینی کرده بود و تیم تصمیم گرفت به جای اینکه تا فوریه برای بهبود شرایط صبر کند، راهی خانه شود.
تاکنون از 24 اکسپدیشن زمستانی ماناسلو، هفت مورد به دلیل بادهای شدید ناتمام مانده‌اند. علاوه بر باد، عوامل دیگر شامل برف زیاد و خطر ریزش بهمن بوده است
اولین صعود زمستانی موفق ماناسلو، در 12 ژانویه 1984 از جبهه جنوبی و با وجود بادهای بسیار شدید (گاهی بین 150 تا 170 کیلومتر بر ساعت) انجام شد.

 

دنیس اوربکو (راست) و سیمونه مورو در طول برنامه صعود موفقشان به ماکالو در سال 2009

ماکالو
ابوالفضل گوزلی از ایران و شرپاهایش در زمستان امسال در ماکالو به ارتفاع حدود 7900 متری رسیدند، اما وزش باد شدید، پیشرفت بیشتر را غیرممکن کرد. از میان قلل 8000 متری، ماکالو یکی از بادخیزترین قله‌هاست و تاکنون از 14 اکسپدیشن زمستانی، 12 مورد به دلیل باد شدید کنسل شده است.
تنها صعود موفقیت‌آمیز زمستانی ماکالو در 8 فوریه 2009 انجام شده است. دنیس اوربکو و سیمونه مورو بدون کپسول اکسیژن ماکالو را برای اولین و آخرین بار در زمستان صعود کردند.

www.explorersweb.com

بازگشت یوست کوبوش، رکورد زمستانی اورست در مسیر غربی تایید شد

یوست کوبوش آلمانی که در تلاش برای صعود زمستانی انفرادی اورست از مسیر غربی بود، به بیس کمپ بازگشته است. او چادر خود را در گردنه لهولا (Lho La) دور زد و تمام راه را تا نزدیکی لوبوچه بدون وقفه ادامه داد.
کوبوش قبل از اینکه داخل کیسه خوابش بیفتد، از طریق پیامک به اکسپلورز وب اطلاع داد: «شنبه شب با بادهای شدید جنگیدم و در تاریکی با هدف رسیدن به بالاتر از ارتفاع 7500 متر پیش رفتم و در نهایت موفق شدم.»
کوبوش آنقدر به راه خود ادامه داد تا اینکه جی‌پی‌اس ساعت او چند متر بالاتر از رکورد 7500 متری سال 1983 را ثبت کرد: 7537 متر.
کوبوش گفت: «تاریک بود، اما من تا آنجا که ممکن بود، فراتر از شانه غربی تا انتهای خط الراس برفی و ابتدای یک بخش سنگی پیش رفتم.»
کوبوش در تماس تلفنی از بیس کمپ به ما افزود: «درست است که تنها چند متر بیشتر است، اما از نظر ذهنی برای من مهم بود.» علی‌رغم داشتن سرفه‌های خشک معمول در ارتفاعات، صدای این کوهنورد جوان واضح و سالم بود.
کوبوش گفت که او تمام مسیر صعود را در شرایط برفی خوب و در یک حرکت به سبک آلپاین از کمپ یک خود در نیمه راه تا گردنه لهولا انجام داده و در آنجا کمپی برقرار کرده بود. او در برنامه‌های زمستانی قبلی خود در این مسیر اورست، کمپ دومی تشکیل نمی‌داد و در عوض چادر و وسایلش را تا آخر بالا و پایین می‌برد.
او گفت: «در واقع، چالش‌برانگیزترین بخش صعود، حفر سکوهایی برای چادر بود که برای استراحت توقف کردم. به همین دلیل تجهیزاتم را به حداقل رسانده بودم. من هیچ چیز غیر ضروری با خود حمل نمی‌کردم، جز شاید کمی سوخت یدک.»
در آخرین بخش صعود، کوبوش چادر خود را در ارتفاع 6800 متری ترک کرد، تا ارتفاع 7537 متری پیش رفت و سپس به سرعت به چادر خود بازگشت تا کمی بخوابد.
کوبوش در مورد برنامه آینده‌اش گفت: «من در این برنامه چیزهای زیادی یاد گرفتم و مهمتر از همه، در اولین حرکتم به سمت بالای کوه به هدفی که داشتم و آن شکستن رکود پیشین بود رسیدم. در حال حاضر، واقعاً به استراحت نیاز دارم و زمان برای تصمیمگیری وجود دارد.»
www.explorersweb.com

سه تیم زمستانی 8000 متری در حال آخرین تدارکات

هر سه تیم اکسپدیشن 8000 متری زمستان امسال منتظرند تا زمستان کوهنوردی به طور رسمی در ساعت 3:06 بعدازظهر به وقت نپال در تاریخ 21 دسامبر آغاز شود و تا آن زمان همگی به خوبی در حال آماده سازی برای صعود خواهند بود.
1. اورست از رخ غربی
یوست کوبوش (Jost Kobusch) از آلمان به تلاش خود برای دستیابی به هدف بلندمدت و جاهطلبانهاش ادامه میدهد: صعود انفرادی زمستانی اورست از طریق دیواره غربی. پس از تلاش برای صعود به قلهای صعودنشده در مرکز نپال و چند روز پیادهروی در دُولپو، کوبوش به منطقه خمبو رسیده است. او تا تاریخ 22 دسامبر به بیسکمپ اورست نخواهد رفت و به همهوایی در قلههای نزدیک ادامه خواهد داد. کوبوش تأکید میکند که پروژه انفرادی زمستانی اورست او شامل چندین مرحله خواهد بود و او هنوز به مرحله نهایی نرسیده است. او گفت: «در زمستانهای 2019-20 و 2021-22، [دو تلاش قبلیاش] زمان زیادی را صرف کار بر روی مسیر کردم، اطلاعات زیادی کسب کردم و مهارتهایم را تقویت کردم.» زمستان گذشته، یک آسیب او را مجبور به لغو برنامه کرد. این بار هم او میگوید که هنوز انتظار رسیدن به قله را ندارد. او اخیرا گفت که: «هدف این است که در این مرحله رکورد ارتفاع ثبت شده توسط یک تیم فرانسوی در سال 1983 را بشکنم. آنها در زمستان به ارتفاع 7500 متر در دیواره غربی رسیدند. من دوست دارم بالاتر بروم و ارتفاعات بالاتر را کشف کنم.»
2. آمادابلام قبل از آناپورنا
الکس تیکون (Alex Txikon) اسپانیایی و تیم سون سامیت ترکز نیز در دره خمبو هستند و در راه بیس کمپ آمادابلام. این کوهنورد باسکی رهبری گروه بزرگی را بر عهده دارد شامل یک تیم شرپا و چندین کوهنورد که تنها برای آمادابلام آمدهاند و دیگرانی که مایلند با تیکون ادامه دهند تا تلاش کنند آناپورنا را در زمستان صعود کنند. او پیش از این هم در زمستان گذشته روی آناپورنا تلاش کرده بود. این تیم همچنین شامل ماتیا کونته (Mattia Conte) و والدمار کووالسکی (Waldemar Kowalewski) از لهستان و ساجد سدپارا از پاکستان است. کوهنوردان دیگری که معمولاً در اکسپدیشنهای سون سامیت حضور دارند نیز ممکن است به زودی به این تیم بپیوندند. ساجد سدپارا و کووالسکی تأیید کردند که برنامه این است که طی چند روز آینده یک تلاش سریع برای قله آمادابلام انجام دهند تا بتوانند تا تاریخ 6 دسامبر به قله برسند. آنها قصد دارند آناپورنا را به سبک کلاسیک با حمایت شرپاها، ثابتگذاری مسیر و اکسیژن کمکی برای حداقل برخی از کوهنوردان تیم صعود کنند.
3. از ایتالیا تا ماناسلو
در همین حال، سیمونه مورو (Simone Moro) بیشتر نوامبر را در نپال گذرانده و علاوه بر فعالیت به عنوان خلبان، در حال گذراندن فرایند همهوایی بوده است. او اکنون به ایتالیا بازگشته است تا برخی تمرینات نهایی را قبل از رفتن به ماناسلو برای یک تلاش به سبک آلپاین با نیما رینجی شرپا (Nima Rinji Sherpa) انجام دهد. این شرپای 18 ساله، جوانترین فردی است که 14 قله بالای 8000 متر را فتح کرده است و در حال حاضر در نپال و اقصی نقاط دنیا سخنرانی انگیزشی میکند.
www.explorersweb.com

مسئول بخش خبری؛
علیرضا شوبیری

باربارا زانگرل و اولین صعود فلش روی دیواره ال کاپیتان

باربارا بابسی زانگرل، سنگنورد مطرح اتریشی با موفقیت خود در صعود فلش مسیر فری رایدر دیواره ال‌کاپیتان، همه را شگفت‌زده کرد و به نخستین فردی تبدیل شد که توانسته این مسیر را به‌صورت فلاش صعود کند. زانگرل در فاصله چهار روز از ۱۹ تا ۲۲ نوامبر 2024، مسیر معروف فری رایدر (5.13a) را با 1000 متر ارتفاع بدون هیچ سقوطی (پاندولی) با موفقیت کامل صعود کرد. او با حمایت همنورد قدیمی‌اش، جاکوبو لارچر ایتالیایی که او نیز در تلاش بود تا این مسیر را به‌صورت فلاش صعود کند اما یک بار سقوط کرد، به این موفقیت ارزشمند دست یافت. مسیر فری رایدر به‌خاطر صعود الکس هانولد در فیلم فری سولو به‌خوبی شناخته شده است. زانگرل ۳۶ ساله حالا نخستین فردی شده که توانسته مسیری را بر روی این دیواره عظیم به‌صورت فلاش صعود کند. زانگرل گفت که دوستش کالین پاویک، سال‌ها سعی کرده بود او و لارچر را قانع کند که باید فرصتی برای صعود فری رایدر به خود بدهند، اما او واقعاً باور نداشته که صعود  فلاش ممکن باشد.

گفتنی است این دو سنگنورد در سال‌های گذشته هم صعودهای ارزشمند دیگری در مسیرهای دیگر ال کاپیتان داشته‌اند.

* صعود فلش یک مسیر در سنگنوردی به معنای صعود موفق در اولین تلاش می‌باشد. البته در صعود فلش سنگنورد از قبل اطلاعاتی راجع به مسیر جمع‌آوری می‌کند ولی هیچ تلاشی روی مسیر انجام نداده است.

www.climbing.com

گزارش از؛

علیرضا شوبیری

تأیید روز ملی دماوند در شورای عالی انقلاب فرهنگی

نظر به درخواست صورت گرفته جهت درج نام «روز ملی دماوند» به تاریخ 13 تیرماه به شورای عالی انقلاب فرهنگی، مدیر کل و دبیر کمیسیون مربوطه طی نامه ای به فدراسیون اعلام داشت باتوجه به سالروز ثبت قله دماوند در فهرست آثار طبیعی ملی در 13 تیرماه 1387، پیشنهاد مذکور در جلسه مورخ 15 آذرماه 1402 در کارگروه نامگذاری روزها و مناسبتهای خاص (کمیسیون تقویم)، مطرح شد و پس از بحث و بررسی مورد تأیید قرار گرفت.

شایان ذکر است پس از طرح و تصویب در جلسه شورای فرهنگ عمومی کشور و شورای عالی انقلاب فرهنگی، برای اجرا ابلاغ خواهد گردید.
منبع خبر : فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ایران